X
تبلیغات
تمویره ژه نان گوره جو قشلاخ

تمویره ژه نان گوره جو قشلاخ

فعاليت هاي هنري تاريخچه ي هنر و تاريخ سرزمين پدريم گوراجوب قشلاق

تنبـــور

مقدمه

تنبور  یکی از سازهای زهی است که در آن سیم‌ها از روی دسته‌ای بلند و کاسه‌ای عبور کرده‌است و با ضربه انگشتان به صدا درمی‌آید. تنبور را بعضی تنبوره  نیز گفته اند و معرب این ساز طنبور است، ولی بهتر است با همان املای ایرانی تنبور نوشته شود. امروزه از تنبور می‌توان به ساز محلی با دسته‌ای بلندتر و کاسه‌ای بزرگتر و منحنی تر از سه‌تار دارای دو یا سه سیم و چهارده پرده که به فاصله اکتاو در ساز پرده‌بندی شده، تعبیر نمود. ویژگی‌های اجرایی آن در دوتار مشهود نیست. تنبور را با پنجه نوازند و این خود دلیلی است بر ارتباط خانوادگی تنبور و دوتار محلی و سه‌تار که آنها نیز با انگشت(ناخن) به صدا در می‌آیند، است. تنبور ، دارای  شخصیتی عرفانی و حماسی است و این ساز برای نواختن قطعات حماسی نیز استفاده می شود.

 متن کامل در ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم بهمن 1390ساعت 15:46  توسط عليرضا عباسي گوراجوبي  | 

بدون شرح

تصاويري از گوراجوب قشلاق



+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم آبان 1390ساعت 0:23  توسط عليرضا عباسي گوراجوبي  | 

تاریخ و جغرافیای گوره جو قشلاخ

هو اول و آخر يار

نظم تميوره بزم حقاني                 نان داران بي نان فنا كيم فاني

تا مجاز نبو حقيق نمبو                     حقيق بي مجاز تحقيق نمبو

 روستای قلعه زنجیر (قلازنجیر)اولین روستای دهستان گوران وروستای قشلاق(قشلاخ)دومین روستای آبادومسکونی ایل گوران بوده است  قشلاق در (۱۲کیلومتری)جنوب غربی شهر گهواره گوران واقع شده است که از غرب به روستای توتشامی (تکیه حضرت آقا سید براگه دول دالان)ورستای باباکرم ارتباط دارد وازجنوب به روستای گوراجوب مرابیگ(مراوه) ارتباط دارد روستای قشلاق دردامنه جنوبی کوه بزه هو(سبزکوه)به چیدمان  غرب به شرق ساخته شده است.

گوراجوب از پنج روستا تشكيل شده است: گوراجوب قشلاق(قشلاخ) -  گوراجوب مرادبيگ(مراوه) - گوراجوب باباكرم - گوراجوب زيدعلي و گوراجوب صفر شاه كه همه به گوراجوب معروفند كه قشلاق قديميترين است وساكنان روستاهاي ديگر وحتي ساكنين قديمي شهر گهواره همه از قشلاق كوچ كرده اند و روستاي جديدي را بنا كرده اند و همگي آن مردم در قديم  كلا بايك زبان واحد(گوره جوي يا مواي مواي) زبان اصيل اوستايي صحبت وگفتمان میكرده اند كه متاسفانه به دلايل مختلفي زبان مذكور فراموش شده و اكنون فقط دو روستاي قشلاخ ومراوه  با آن زبان صحبت ميكنند كه باز هم  متاسفانه با ساخته شدن سد زمكان درمنطقه، روستاي گوراجوب مراوه  تخريب وخالي از سكنه شد كه از (۲۵۰)خانوار گوراجوب اكنون فقط حدود(۱۵) خانوار مانده است كه آنان نيز بايد اجبارا  كوچ كنند وتنها روستاي قشلاق ميماند كه تعداد خانوار  ساكن در آن كمتر  از (۱۰) خانوار با حدود سي نفر جمعيت می باشد كه دليل روشني براي فروپاشي اين زبان اصيل ايرانی است.

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم آبان 1390ساعت 19:46  توسط عليرضا عباسي گوراجوبي  |